Close
Log In using Email

Samorząd a Sodoma – parasza Wajera

Samorząd a Sodoma

Mati Kirschenbaum Od niemal tygodnia wiszące wciąż w wielu miejscach plakaty przypominają nam o gorączce wyborów samorządowych. Wielu z nas wciąż cieszy się ze zwycięstwa popieranych przez nas kandydatów; inni muszą pogodzić się z porażką naszych faworytów lub czekać na drugą turę wyborczych zmagań. W naszej społeczności znajdziemy też pewnie osoby, które nie oddały głosu, bo „nikomu nie ufają”, „oni wszyscy są siebie warci”, bo „mój głos nic nie zmieni”. Wysoki odsetek niegłosujących nie jest niczym wyjątkowym. W tegorocznym głosowaniu po raz pierwszy od 1989 roku frekwencja wyborcza przekroczyła 50 procent. Wynika to zapewne z faktu, że obecne wybory odzwierciedlają głęboką polaryzację polskiego życia politycznego, która utrudnia zauważenie płaszczyzny porozumienia na szczeblu lokalnym. Dlatego wielu z nas zdecydowało się poprzeć określony komitet wyborczy ze względu na wartości reprezentowane przez powiązaną z nim partię ogólnokrajową. Część z nas postanowiła poprzeć komitety niezwiązane z partiami politycznymi, np. ruchy miejskie, w nadziei, że uczynią oni nasze miasta i wsie lepszymi miejscami do życia. Czytana przez nas w tym tygodniu parasza Wajera opisuje zniszczenie Sodomy i Gomory, dwóch miast, które z całą pewnością nie były dobrym miejscem do życia dla osób przywiązanych do idei sprawiedliwości społecznej. Prorok Ezekiel opisuje ich przewiny w następujący sposób:
„Oto taka była wina siostry twojej (Izraela), Sodomy: odznaczała się ona i jej córki wyniosłością, obfitością dóbr i spokojną pomyślnością, ale nie wspierały biednego i potrzebującego. Co więcej, uniosły się pychą i dopuszczały się tego, co wobec Mnie jest obrzydliwością. Dlatego je odrzuciłem, jak to widziałaś” (Ezekiel 16, 49-50).
Co interesujące, głównym grzechem Sodomy w rozumieniu proroka Ezekiela wydaje się nieczułość na krzywdę osób nieuprzywilejowanych. Wielu komentatorów zwraca uwagę, że początek naszej paraszy zdaje się celowo kontrastować gościnność Abrahama i Sary wobec przybyszów z amoralnym zachowaniem mieszkańców Sodomy, pragnących wykorzystać gości Lota seksualnie. Twierdzą oni, że głównym grzechem mieszkańców Sodomy i Gomory była przemoc wobec przybyszów i wędrowców, osób pozbawionych ochrony wynikającej z członkostwa w miejscowej społeczności. Tradycja rabiniczna postuluje, że pogarda i przemoc wobec słabszych stały się częścią systemu prawnego Sodomy. Między innymi, prawo Sodomy nakazywało osobom zranionym płacić ich oprawcom za zadane im rany. Pomoc słabym i biednym została zakazana i obłożona surowymi karami. Sodoma i Gomora zostały zatem zniszczone nie ze względu na okazjonalne akty przemocy wobec potrzebujących i słabszych; ich los przypieczętowały prawa określane przez miejski samorząd. Współczesne samorządy nie mają na szczęście mandatu pozwalającego im karać słabych za ich słabości. Mogą one jednak realizować politykę de facto faworyzującą pewne grupy w społeczeństwie. Przykładowo, mogą one pozwalać deweloperom na zabudowę miejskich terenów zielonych, obcinać wydatki na MOPS-y i mieszkania socjalne jako pierwsze w ramach „oszczędności”, budować miasto przyjazne wyłącznie kierowcom czy zamykać Miejskie Ośrodki Kultury. Żadne z tych działań samo w sobie nie czyni miasta nienadającym się do życia. Spróbujcie sobie jednak wyobrazić miasto, w którym dostęp do zieleni miejskiej, kultury, świadczeń społecznych i komunikacji miejskiej mają tylko bogaci. Czy nie przypominałoby ono Sodomy z Księgi Ezekiela i literatury rabinicznej? Czy nie byłoby okropnym miejscem do życia? W przeciwieństwie do Lota, niemającego wpływu na normy zachowania obowiązujące w Sodomie, my – współcześni wyborcy – mamy wpływ na politykę miejską. Od nas zależy, czy będziemy na bieżąco reagować na postanowienia rady miasta i dzielnicy mające bezpośredni wpływ na nasze życie. Jest to z całą pewnością bardziej męczące niż postawienie krzyżyka na karcie do głosowania. Na dłuższą metę, nasze aktywne zainteresowanie samorządem może uczynić nasze miejsca zamieszkania lepszymi. Niech tak się stanie – ken jehi racon!   I Szabat Szalom. Mati Kirschenbaum

Notice: Trying to get property 'object_type' of non-object in /public_html/beitpolska/wp-content/plugins/polylang/include/query.php on line 179
Chaje Sara
NOACH
Za Duża, Musi Upaść
CHOL HAMOED SUKOT
HAAZINU
Ki Tece
Wa’etchanan
CHAZON
Matot-Massei
Pinchas
PINCHAS
KORACH
Szelach
Król i jego syn. Refleksja nad paraszą Naso
O żydowskiej jedności i różnorodności Refleksja nad paraszą Bamidbar
Komu możemy zaufać?
Czy nadszedł czas na rok jubileuszowy?
Emor
Raz jeszcze o potrzebujących
PESACH 2019
Wojny ideologiczne i niepokój społeczny: co możemy w tej sprawie zrobić?
Wolność, równość, szacunek – istota pesachowej rewolucji
Świat między porządkiem a chaosem
Parasza Caw
Demokracja i odpowiedzialność. Refleksja nad paraszą Wajikra
Po co nam religia?
TECAWE
Co symbolizuje Przybytek Zgromadzenia?
Wesprzyj czy po prostu zostaw w spokoju? Refleksja nad paraszą Miszpatim
Dobry przykład wskazuje drogę
בְּשַׁלַּח
Chaos i nienawiść – nasz zewnętrzny i wewnętrzny wróg
Raz zdobytej wolności nie wolno nigdy oddać. Refleksja nad paraszą Bo
Wajera
Jedna osoba może zmienić historię całego świata
Działania boskie jako suma działań ludzkich. Refleksja nad paraszą Wajigasz
Punkt zwrotny. Refleksja nad paraszą Mikec
W niewoli rodzicielskiej nieuwagi i braterskiej zazdrości
Nocne zmagania -Wajiszlach
Kłamać czy nie kłamać? Refleksja nad paraszą Wajece
Drasza na Szabat Toldot 5779 – Lea Magnone
Niepłodność — wspólny problem
Piękno zewnętrzne i wewnętrzne.
Samorząd a Sodoma – parasza Wajera
LECH LECHA
Sens życia. Refleksja nad paraszą Lech Lecha.
Starać się jak Noe
Zabijając gniew. Refleksja nad paraszą Bereszit
Nietrwały szałas czy trwałe dziedzictwo? Czym jest nasze życie?
SUKOT
Czy postęp to zawsze postęp? Refleksja nad paraszą Haazinu.
JOM KIPUR 2018 JONASZ
KOL NIDRE
Stojąc przed niebiańskim Sądem
PORANEK ROSZ HASZANA
EREW ROSZ HASZANA
Kochać to widzieć potencjał. Refleksja nad paraszą Nicawim.
Czas na odczuwanie wdzięczności [Ki Tawo]
Sądny miesiąc Elul
Szczęście oraz sprawiedliwość. Refleksja nad paraszą Ree.
Kto usłyszy moją Szma?
Rola kobiet w (tradycyjnym) judaizmie. Refleksja nad paraszą Pinchas.
Refleksja nad paraszą Bamidbar
Jakie społeczeństwo jest „bez skazy”?
Pesach: Maca, Wiosna i Wolność
Wajakhel i Pekudej – Świece, Błogosławieństwo, Szabat!
Truma – Co możesz wnieść do swojej społeczności?
Miszpatim -Oko w oko z okiem za oko